Voor diegenen die er geen genoeg van kunnen krijgen: Peanut & Josxe9 jalapexf1o. (on a stick!)

Okay het is al weer een tijdje geleden maar de tijd om een blog te maken heb ik even niet gehad. Cin heeft me de laatste weken bestookt met e-mails, sms-en, telefoontjes en aangetekende brieven om ervoor te zorgen dat ik een filmpje op youtube zou bekijken. "Ahmed the dead terrorist" met Jeff Dunham, xc9en van de beste buiksprekers die er rondlopen. Nadat ‘k de tranen in m’n ogen had weggeveegd van ‘t lachen heb ‘k nog een keer gekeken. Wie zegt dat terroristen niet grappig zijn?! silence! i kill you!!

Eergister heb ik de HD weggebracht naar de dealer voor aanpassingen voor de RDW. Gelukkig hoeft alleen een koplamp verwisseld te worden en de knipperlichten aangepast. Dat xe9ne ritje naar de dealer was zo lekker dat ik eigenlijk helemaal niet wilde stoppen, maar ja je kan moeilijk doorrijden zonder een kenteken en verzekering… Voor een bakbeest van 350kg reed de motor eigenlijk ontzettend fijn, maar wat het meest opviel was de enorme trekkracht en souplesse van de V-twin. Wxe1t een lekker ding zeg. Het sturen ging ook goed, maar of ik ooit zo goed wordt als die 2 hieronder… Kijk en geniet.

Afgelopen weekend hebben we met een groep vrienden in Limburg gezeten, in het plaatsje Ell. Nadat ik vrijdags om een uur of 6 uitgeslapen was van m’n nachtdienst en m’n spullen gepakt had, startte ik de auto en ging ik goedgehumeurd op weg. Eerst nog even tanken bij de plaatselijke (s)hell, en dan kunnen we lekker ontspannen naar de radio luisteren en….. niks doen. -tik-tik-tik-tik-. Accu leeg. Gl*eiende-Vlampijpen-t*fus!! Nxf3xf3it geen problemen met dat ding, alleen nu!! Ik had de auto al een week niet gebruikt, dus ik had het kunnen weten. Ik werd snel weer op weg geholpen door de plaatselijke autohandelaar, waardoor ik mijn weg kon vervolgen. Na een kleine 2 uur kwam ik aan op het logeeradres. Bleek echt een chique optrekje; We hadden een comfortabele woonkamer en keuken die van alle gemakken voorzien waren, en allemaal hadden we onze eigen kamer met luxe badkamer en tv. We hebben gelukkig tijdens dit weekend nu eens geen gekke dingen gedaan; ‘s avonds lekker gegourmet met z’n allen en daarna om 1 uur ‘s nachts met z’n 12-en voetballend door het dorp gelopen, de volgende dag ‘s middags "boerengolf" gespeeld, een spel waarbij je dwars door zeven weilanden 10 ‘holes’ speelt, alleen is je ‘club’ een houten steel met een boerenklomp aan de onderkant, waarmee je de leren ‘golf’-bal een zwieper verkoopt en zo richting de hole slaat. ‘s avonds weer lekker gegeten in een restaurant met zwakzinnigen als bedienend personeel. Deze mensen waren geweldig en deden het goed met de bestellingen. Alleen duurde het wel even voordat ze geloofden dat we klanten waren en geen collega’s… Diezelfde avond ben ik weer naar huis gegaan want het werk wachtte weer, zondagochtend. Voorlopig heb ik 2 voorbeeld foto’s van het boerengolf erop gezet, de echte volgen nog!

Alle  bijzondere verjaardagscadeautjes ten spijt (Zoals een zwarte waterkoker voor een rvs-keuken, bedankt Cin!), heb ik het mooiste cadeau van mezelf gekregen… De Harley is gister door de douane vrijgegeven en vandaag heb ik ‘m opgehaald in Roosendaal. Na het enorme gevaarte met drie man op een aanhanger gereden te hebben(die gelijk 3 cm. dichter bij de grond stond), ben ik met m’n billen bij elkaar en het zweet op m’n voorhoofd naar huis gereden. Het was maar 55 km, maar voor het gevoel de langste rit die ik ooit gemaakt heb. Eenmaal thuis vroeg mijn gewaardeerde collega waar mijn garage zich bevond. Garage?! De woonkamer! Schuifpui open, motor naar binnen; et vxf2ila: Een stukje ‘American pride’ heeft zijn parkeerplaats gevonden binnen Eigenhuisinpuin. Verder commentaar niet nodig; zie foto…

  Nou, nog een paar uurties en dan is ‘t zover. Dan ben ‘k weer een jaartje ouder en komen we weer op een rond getal uit. Gister zijn we met een ploeg wezen eten in een nieuw restaurant dat net 5 weken geleden z’n deuren geopend had: Spies en Boot. Dit drijvende restaurant heette eerst Zwarte Zwaan en deed in de Maashaven dienst als kinderopvang voor schipperskinderen, totdat het grondig verbouwd werd en naar de parkhaven gesleept werd.  Het eten uit de Portugese keuken was erg lekker, ook mijn geflambeerde voorgerecht… HHHxc9xc9xc9xc9T!!

Sinds afgelopen vrijdag ben ik in opleiding voor een nieuwe functie op m’n werk. Het is een functie waarbij enorm veel verantwoordelijkheid op mijn schouders terecht komt, en de enigste opleiding sinds bijna 10 jaar waarbij ik soms aan mezelf begin te twijfelen. Met zes monitors en xe9xe9n telefoon voor m’n neus dien ik twee spoorterminals (maximaal 4 kraanploegen) aan te sturen, problemen op te lossen met railoperators(lees: klanten,zoals Raillion, Rail4Chem,enz.) Waarbij je soms echt op je strepen moet gaan staan om iets gedaan te krijgen van ze,   en het belangrijkste: Het opzetten, afvoeren, in de gaten houden en het laten transporteren van lading en lossing naar en van de spoorterminals. Vooral het laatste is een kunst, want heb je je zaakjes niet goed voor elkaar en let je niet goed op, dan hangen de kraanploegen stil en dat is nou juist niet de bedoeling! Gelukkig begint er nu structuur in m’n werk te komen en gaat het al aardig. Misschien mag over een week of twee m’n dwangbuis af, als ik niet meer bijt.

Ben vandaag een tijdje bezig geweest om de gordijnen op te hangen en de gordijnrails naar voren te plaatsen. Ik dacht dat ‘k ‘t wel in m’n eentje kon, maar dit bleek alleen voor het ophangen van de gordijnen te gelden. De gordijnrails naar voren plaatsen en weer ophangen bleek na veel vloeken en tieren werk voor 2 personen te zijn. Zuslief zou toch naar Rotterdam komen dus die maar gelijk aan t werk gezet als gordijn-rails-tegen-het-plafond-houdster. Binnen een half uurtje was ik klaar met alles en ik moet zeggen dat de gordijnen erg mooi staan. Alleen jammer van de achterkant van de gordijnen, die wit blijkt te zijn. Daar had ik even niet naar gekeken.  

Eind November ben ik geslaagd voor mijn motorexamen. Niet lang daarna ben ik op zoek gegaan naar een Harley Davidson politie-motor, een jongensdroom die ik waarschijnlijk overgehouden heb aan de begin jaren-tachtig serie "chips". (zie filmpje) Omdat in Nederland maar enkele exemplaren te koop waren voor een hoge prijs met dito km-standen, besloot ik het erop te wagen en mijn geluk over de grens te zoeken. Het duurde niet lang voor ik op Ebay mijn jongensdroom tegenkwam; een model uit 2003 en met maar 15.000km’s op de klok. Klein probleempje: de motor stond in Virginia… nadat ik een vervoerder in de U.S. had gevonden heb ik de knoop doorgehakt en de motor betaald. Aangezien de dollarkoers erg laag staat, kocht ik de motor voor een hxe9xe9l goede prijs en met de bpm meegerekend scheelt het nog steeds duizenden euro’s. De motor werd vervolgens met een truck naar New York gebracht alwaar hij op het container-schip "Marseille Star" geladen werd dat nu onderweg naar rotterdam is. Vandaag ben ik zelf gaan spitten naar de ETA van deze boot, en welk overslag-bedrijf het zou aandoen. En laat dat nou nxe9t bij mijn werkgever ECT zijn, op 1 feb. om 03:00uur ‘s nachts! Nadat mijn avonddienst er op de delta-terminal op zit, ga ‘k er naartoe om daar wat foto’s te maken.